21 yanvar 2020, çərşənbə axşamı
.
.
chevron_left chevron_right
HÜQUQ

Bizdə vəsiyyətnamə niyə yazılmır?

Bizdə vəsiyyətnamə niyə yazılmır?

921 Baxış
Bizdə vəsiyyətnamə niyə yazılmır?

Biz­də və­siy­yət­na­mə na­dir hal­da ya­zı­lır, ək­sər hal­lar­da əm­lak ki­çik oğu­la qa­lır və ya öv­lad­lar öz ara­la­rın­da mi­ra­sı bö­lür­lər. La­kin va­li­deyn öl­dük­dən son­ra əm­lak, qı­zıl üs­tün­də öv­lad­lar ara­sın­da mü­ba­hi­sə dü­şür, bə­zən ba­cı-qar­daş ara­sın­da bir-bi­ri­nə düş­mən olan­lar da olur.

Hü­quq­şü­nas Ay­nur Mu­sa­ye­va­nın  bil­dir­di­yi­nə gö­rə, va­li­deyn­lə­rin və­siy­yət­na­mə yaz­ma­sı va­cib de­yil, yə­ni bu­nun üçün hər han­sı öh­də­lik yox­dur: “Bu, hü­quq­dur. Kim is­tə­yir is­ti­fa­də edir, kim is­tə­yir is­ti­fa­də et­mir. İs­ti­fa­də edən­də əm­lak və­siy­yət­na­mə üz­rə, is­ti­fa­də olun­ma­yan­da ümu­mi qay­da­lar­la bö­lü­nür”.

Mu­sa­ye­va qeyd edib ki, hər han­sı şəxs öz əm­la­kı­nı və ya onun bir his­sə­si­ni həm doğ­ma­la­rı sı­ra­sın­dan, həm də kə­nar adam­lar sı­ra­sın­dan bir və ya bir ne­çə şəx­sə qo­ya bi­lər, yə­ni və­siy­yət edə bi­lər: “Və­siy­yət­na­mə­nin ol­du­ğu təq­dir­də hə­min şəx­sin ölü­mün­dən son­ra mi­ras küt­lə­si­nə da­xil olan əş­ya­lar ba­rə­də əm­lak mə­sə­lə­lə­ri mər­hu­mun və­siy­yət­na­mə­də qeyd et­di­yi qay­da­ya uy­ğun həll edi­lir. Və­siy­yət­na­mə ol­ma­dıq­da mər­hu­mun öl­dü­yü gü­nə­dək ona məx­sus olan əm­lak ölə­nin uşaq­la­rı, ar­va­dı (əri), va­li­deyn­lə­ri və s. bi­rin­ci növ­bə­li və­rə­sə­lə­ri ara­sın­da bə­ra­bər şə­kil­də bö­lü­nür. Ümu­mi­lik­də, mi­ras qo­yan şəx­sin ölü­mün­dən son­ra mi­ras küt­lə­si­nin həc­mi­nin mü­əy­yən edil­mə­si, və­rə­sə­lə­rin əm­lak hü­quq­la­rı­nın ta­nın­ma­sı və­rə­sə­lik işi­nin konk­ret xü­su­siy­yət­lə­rin­dən, və­rə­sə­lə­rin sub­yekt dai­rə­sin­dən ası­lı­dır. Və­rə­sə­lə­rin mi­ras əm­la­ka da­ir hü­quq­la­rı il­kin ola­raq mü­va­fiq no­ta­ri­at kon­to­ru tə­rə­fin­dən ve­ri­lən şə­ha­dət­na­mə ilə mü­əy­yən­ləş­di­ri­lir”.

Psi­xo­loq Xə­ya­lə Ab­ba­sın bil­dir­di­yi­nə gö­rə, va­li­deyn­lə­rin və­siy­yət­na­mə yaz­ma­ma­sı on­la­rın or­ta ya­şa çat­dıq­da hə­lə bir ne­çə il­lər də ya­şa­ya­ca­ğı­nı dü­şün­mə­si ilə bağ­lı­dır: “Çox vaxt in­san­lar qə­fil ölə bi­lə­cə­yi­ni heç dü­şün­mür­lər. 70-80 ya­şa qə­dər ya­şa­ya­ca­ğı­nı yə­qin edir­lər. Hə­yat şi­rin­dir və ölə­cə­yi­ni göz önü­nə gə­ti­rən va­li­deyn be­lə az­dır. Yaş­lı ol­du­ğu vaxt da sa­hib ol­duq­la­rı­nı öv­lad­la­rı ara­sın­da böl­mək is­tə­mə­yən va­li­deyn­lər var. Dü­şü­nür­lər ki, mən va­rı­mı pay­la­sam, da­ha öv­lad­la­rı­ma la­zım ol­ma­ya­ca­ğam. Va­li­deyn­lər çox yaş­lı ol­du­ğu təq­dir­də də və­siy­yət­na­mə yaz­mır və əm­la­kı­nı özü­nü sı­ğor­ta­la­maq məq­sə­di­lə böl­mür. Be­lə bir ai­lə ilə söh­bət et­miş­dim. Qa­yı­na­na evə gə­lin gə­ti­rir və bi­zə da­nı­şır ki, xey­li qı­zı­lım var, am­ma gə­li­nə ha­mı­sı­nı bir­dən-bi­rə ver­mə­yə­cə­yəm. Qı­zıl­la­rı­mı açıb gös­tə­rə­cə­yəm, la­kin za­man keç­dik­cə bir-bir ve­rə­cə­yəm ki, mə­nə bax­sın­lar. Va­li­deyn­lər əs­lin­də bu­nun­la öz­lə­ri­ni sı­ğor­ta­la­maq is­tə­yir­lər. Ək­sər hal­lar­da va­li­deyn­lər özü­nü sı­ğor­ta­la­maq üçün şüu­ral­tı ola­raq sa­hib ol­duq­la­rı­nı tam öv­lad­la­rı­na ver­mə­yə qor­xur”.

Həm­söh­bə­ti­mi­zin söz­lə­ri­nə gö­rə, va­li­deyn­lər çox vaxt han­sı öv­la­dı­nın ya­nın­da qa­lır­lar­sa, sa­hib ol­du­ğu­nun ya ha­mı­sı­nı, ya da bö­yük his­sə­si­ni ona ve­rir­lər: “Adə­tə gö­rə ata evi ki­çik oğu­la qa­lır. La­kin bu, bə­zi ai­lə­lər­də mü­ba­hi­sə­lə­rə, mü­na­si­bət­lə­rin po­zul­ma­sı­na gə­ti­rib çı­xa­rır. Öv­lad­lar əm­la­kın hər kə­sin ara­sın­da bə­ra­bər bö­lün­mə­si­ni is­tə­yir. Elə öv­lad­lar da var ki, ata-ana­sı­na da­ha çox bax­dı­ğı üçün bu­nu əsas gö­tü­rə­rək hər şe­yi, ya da əm­la­kın də­yə­ri­nin bö­yük his­sə­si­ni tə­ləb edir. Dü­şü­nü­rəm ki, kim va­li­dey­nə ba­xıb, qul­luq edib­sə, ona da­ha çox pay düş­mə­li­dir. Çün­ki əziy­yə­ti də o, çə­kir”.

Psi­xo­loq qeyd edib ki, ək­sər va­li­deyn­lər 60 ya­şı­na ya­xın əm­la­kı­nı, sa­hib ol­duq­la­rı­nı öv­lad­la­rı ara­sın­da bö­lür ki, o, rəh­mə­tə ge­dən­dən son­ra öv­lad­la­rı bir-bi­ri ilə düş­mən ol­ma­sın: “Bu­nu hər va­li­deyn elə­mir. Dü­şün­cə­li in­san­lar edir. Şüu­ral­tı ola­raq qor­xu­su olan va­li­deyn əm­la­kı­nı böl­mək­dən im­ti­na edir ki, öv­lad­la­rın­dan kim­sə ona axı­ra ki­mi bax­sın”.

X.Ab­ba­sın de­di­yi­nə gö­rə, va­li­deyn on­suz da uşaq­la­rı­nı bö­yü­dər­kən çox əziy­yət çə­kib: “Ona gö­rə, öv­la­dı­na əm­la­kı­nı ver­mə­yə də bi­lər. Ola bil­sin, əm­lak ona öz va­li­deyn­lə­rin­dən qal­ma­yıb və var-döv­lə­ti­ni əziy­yət­lə qa­za­nıb, ver­mək is­tə­mir. Am­ma ver­mək fik­ri var­sa, bu­nu za­ma­nın­da et­mə­si da­ha məq­sə­də­uy­ğun­dur ki, va­li­deyn öl­dük­də öv­lad­lar ara­sın­da əm­lak üs­tün­də da­va düş­mə­sin”.

Müəllif: Ay­nu­rə MƏM­MƏ­DO­VA

Mənbə: Gencaile.az





Diqqət! Ens.az saytına məxsus materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad edilməlidir. Mətndə səhv tapdıqda, onu seçib ctrl + enter düyməsini basaraq bizə göndərməyinizi xahiş edirik.


Android ƏS olan smartfonunuz varsa, xəbərləri daha rahat oxumaq üçün bu linkə keçərək Play Store mağazasından Ens.az proqramını endirib quraşdıra bilərsiniz.


VİDEO QALEREYA
Səsli xəbərlər
Abdulla Şaiq ailəsi ilə, 1925-ci il...
Emosiya ilə reaksiya ver!
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0 Şərh
  • anonymous user
    Şərhi göndər
  • DAHA ÇOX NƏTİCƏ YÜKLƏ

FAM Group Media X