Ens.az
12 noyabr 2019, çərşənbə axşamı
.
.
chevron_left chevron_right
ƏDƏBİYYAT

Cəfər Cabbarlı - Boranlı qış gecəsi

Cəfər Cabbarlı - Boranlı qış gecəsi

Cəfər Cabbarlı - Boranlı qış gecəsi

Boranlı qış gecəsi, şaxta şiddətilə kəsir
Külək vıyıldayaraq səs salır biyabanə;
Cahan zülami-kədər pərdəsilə puşidə,
Qaranlıq iştə çöküb məclisi-şəbistanə.
Uzaqda, kənd kənarında bir uçuq evcik.
Əvət, dağılmış, uçulmuş xərabə bir məqbər.
Zülami-nikbət içindən gəlir inilti səsi,
Baxanda xəstə uşaq, bir də xəstə bir madər.
Qaranlıq evdə uzanmlş da bir cavan arvad,
Vərəmli çöhrəsi solğun, zülamə müstəğrəq;
Ağır nəfəslər alır, biməcəl olub bayılır,
O bir cənazə və ev bir məzardir mütləq;
Batıb zərif, sarımtıl yanaqları çuxura.
Nədir bu mənzərə, ya rəb? Nə qəmli simadır!
Üzündə sayeyi-möhnət, baxınca zənn olunur:
Deyil bu canlı bəşər, bəlkə bir müqəvvadır;
Ölür, ölür də, fəqət müntəzir səbisindən
Ki, yox cahanda onun bir ənisi-qəmxanrı.
Baxır nigahi-təhəssürlə nuri-didəsinə,
Xəyal edir ki, onun kim olar pərəstarı
Çocuq fəğan ilə qucmuş zavallı anasını,
-Ana! Acam! - deyə ağlar, qadın baxır mədhuş.
Nə var dolanmağa taqət, nə var danışmağa dil,
Həzin nəzərlə baxır, ağlayır, olur bihuş.
Əsir külək yenə vəhşi kimi guruldayaraq,
Vıyıldayır, bağırır, artırır da dəhşətini;
Vurur, yıxır, dağıdır, sındırır, ucaldır səs,
Bəşər vücuduna san göstərir ədavətini.
Baxır ana çocuğa bir nigahi-həsrətlə,
İnildəyir də onun hüzni-infialında.
Ona baxıb düşünür, ondan ötrü çırpınıyor
Onun xəyali gəzir həp sönük xəyalında.
Əvət, onu düşünür bu xərabədə anasız, 
- Çörək! Çörək! - deyərək eyləyir vidani-həyat. 
Kömək dilər kimi, ətrafmi süzər sakit; 
Baxır, baxır da, fəqət kimsə görməyir, heyhat! 
Nə qəmli mənzərədir, son nəfəsdə bir madər 
Bir iztirab ilə etmiş səbisini bərduş.
Bir intizari-təhəssürlə gözləri süzülür,
Ölür, ölür, şaşırıb həp çocuq baxır xamuş. 
O dəm işıqlanıb ev nagəhan iki ərlə, 
Döşü nişanlı gözəl bir qadın olub daxil; 
Qadın qaçıb çocuğu qapdı, basdı sinəsinə 
Öpürdü, sanki öz övladına olub vasil. 
Görüncə sineyi-şəfqətdə kəndi yavrusunu, 
Gülümsünüb, hər iki əllərin zəlilanə 
Uzatdı ol qadına, san: "Apar, bacım, saxla!” -
Deyirdi, həp süzülən gözləri səmimanə. 
Qadın yenə uyudu... ah, şimdi pək rahət,
Birər təbəssümi-şəfqət öpür dodaqlarını; 
İztirabi onun, şimdi oxşayır ancaq 
Birər piri-təsəlli soluq yanaqlarını.





Diqqət! Ens.az saytına məxsus materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad edilməlidir. Mətndə səhv tapdıqda, onu seçib ctrl + enter düyməsini basaraq bizə göndərməyinizi xahiş edirik.


Android ƏS olan smartfonunuz varsa, xəbərləri daha rahat oxumaq üçün bu linkə keçərək Play Store mağazasından Ens.az proqramını endirib quraşdıra bilərsiniz.


VİDEO QALEREYA
H.Z.Tağıyevin imzası.
Emosiya ilə reaksiya ver!
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0 Şərh
  • anonymous user
    Şərhi göndər
  • DAHA ÇOX NƏTİCƏ YÜKLƏ

X