Əbdülxalıq Yusif - Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi

Əbdülxalıq Yusif - Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi

Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi,
Rəşkdən gülşəndə gül pirahənin çak eylədi.

Ləlinin ta qönçeyi-noxiztək rəngin görüb
Yar yüzin ruxsari-pakın rəşk əflak eylədi.

Əşkim ol gündən gözümdən düşdü kim seylan edib
Tutiyayi-xaki-payın didədən pak eylədi.

Könlüm ol gündən bənə düşməndi kim səndən səva,
Gül tamaşası ani gördüm fərəhnak eylədi.

Olmasaydı vəslin öldürmüşdi hicranın məni,
Səmmi-hicri zövq-vəslin məhz-tiryak eylədi.

Yusifin ta kim yetirsin kuyinə badi-səba,
Atəşi-eşqin vücudin yandırıb xak eylədi.