Əbülhəsən Raci - Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb

Əbülhəsən Raci - Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb

Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb, 
Genə bu pir, ələ bir Yusifi-zemane salıb.

Xəyali-xalü ləbü xəttü zülfii rnxsann,
Bu qış günü məni bir sehni-gülüstana salıb. 

Bu piçütabile mümkün deyil, üzülmeyecək, 
Belə ki, nazilə qəmzən kəşan-kəşanə salıb.
 
Nigahi-çeşmin elindən Sümüklerim eridi,
Gelib hüma quşu tek, meyl üstüxane salıb.

De bülbüle ki, bilir suzi-eşqi pervane, 
özünü şeniiri ayağma yane-yanə salıb.

Tamam xaiq mene olsa qemküsar, azdır,
Felək bu dərdi ki, bu cİMni-natevana salıb.

Xeyali-muyi-miyarimda mu tək inceldim,
Bu metleb indi meni nükteyi-nihane salıb.

Könülden ötrüğözel ömrü hiç, yox etdim,
Görün, könül məni ne derdi-nägahana salıb?!

Nədametin çəker, axırda sudimənd olmaz,
Əbəs yere özünü Raci bu ziyane salıb.