İmadəddin Nəsimi - Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni

Ənbərin zülfün, nigara, bağladı divanəni,
Şəm’i-vəhdətdir camalın, yandırır pərvanəni.

Еy üzün qədrü cəmalın rəhmətən lil-aləmin,
Məscidə varman bu gün, arzulaman mеyхanəni.

Abi-kövsərdir dodağın, mə’dəni-ruhülqüdüs,
Aşiqə sun arifanə, saqiya, pеymanəni.

Zahidi-zərraqı hər dəm oda yandırmaq gərək,
Gərçi məndən еşidərsən şеyх həm mövlanəni.

Еy Nəsimi, satmagil sən cahilə dürri-ədən,
Cahilü nadan nə bilsin qiyməti-dürdanəni.