Məhəmməd Füzuli - Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib

Məhəmməd Füzuli - Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib

Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib,
Şükr kim, olmuş ona zəhmət, mənə rahət nəsib,

Bir zəbandır şərhi-qəm təqririnə hər bərgi-gül,
Eyləməz bihudə gül gördükdə əfğan əndəlib.

Bilsə zövqüm vəsldən firqətdə əfzun olduğun,
Vəsldən mənim rəva görməzdi rəşkindən rəqib.

Təni-qəflətdir pəritələtlərə izhari-hal,
Sanma kim, əhbab halından olur qafil həbib.

Ah, bilmən neyləyim qurtulmaq olmaz qeyddən,
Mən hərifi-sadədil, xuban cəmali dilfirib.

Şəm qürbilə təfaxur qılma, ey pərvanə, kim,
Xirməni-ömrün göyər bərqi-fənadən ənqərib.

Nola ağlarsa Füzuli rövzeyi-kuyin anıb,
Lacərəm giryan olur qılğac vətən yadın qərib.