Alexa
Ens.az
16 noyabr 2018, cümə
.
chevron_left chevron_right
ƏDƏBİYYAT

Nihat Piriyev - “Mən uşaq olmamışam...”

Nihat Piriyev - “Mən uşaq olmamışam...”

230 Baxış
Nihat Piriyev - “Mən uşaq olmamışam...”

Hər dəfə kiminsə ya sosial şəbəkədə, ya hansısa bir ortamda uşaqlığından ağız dolusu danışamsı məni biraz özümdən küsdürür. İçimde elə bir hiss baş qaldırır  ki,  sanki mən heç uşaq olmamışam. Hər kəs o ağ - qara uşaqlığına qayıtmaq istəyir , hansı ki,  mən həmin o ağ - qara dünyadan uzaq olmuşam. Yox, mən göydən düşməmişəm, ya da mən elə bu yaşımda doğulmamışam. Sadəcə siz deyən o uşaqlıq  mənə bir az yad olub. Mən heç bir qonşu uşaqla dalaşmamışam,  mən evdə qonaq üçün saxlanılan şokoladı tapıb, gizlin-gizlin yeməmişəm, mən məhlədə tozun - torpağın içində gün batana kimi “ağanamaq” üçün saatlarla anama yalvarmamışam. Ya da mənə məhlədə ən yaxın olan uşağı kimsə döyəndə ona daş atıb, anasını söyməmişəm. Heç sevdiyim qızın xoşu gələn oğlanın evlərinin pəncərəsini də sındırmamışam. Mən bir başqa usaqlıq yaşamişam. Sakit, içində öz dünyası olan bir uşaqlıq. O vaxt bu mənim üçün (bilmirəm nə dərəcədə dərk edirdim ya yox) ən yaxşısı idi. Amma mənim daha böyük fərqim odur ki, mən hələ uşaqlığımı indi yaşayıram. Mən  hələ  də içimdəki o "mən"i böyütməmişəm. Heç böyütmək fikrim də yoxdu. Bilmirəm, heç bəlkə  də böyütmək istəsəm belə bacarmaram. O mənim elə üç yaşımda da həmin "mən" idi, beş yaşında da, 11-ci sinfi bitirəndə də, ali məktəbə  sənəd verəndə  də , əsgərliyə gedən də , bu gün də və sabah da...

Hərdən oturun özünüzlə dərdləşin. Hərdən özünüzə  suallar verin və içinizdəki “mən”i kəşf edib, ondan cavab gözləyin. Sizin kim olduğunuzu ondan yaxşı bilən yoxdu. O sənin özündən də  vicdanlıdı, o sənin özündən də rəhmlidi, o sənin özündən də dürüstdü və hətta yeri gələndə sənin özündən  də qəddardı.

Uşaqlığımdan mənə qalan yeganə xatirə atamın mənə əsəbləşməsi halında qaçıb həyətdə tövlədə gizlənməyimdi. Atam məni nə döymürdü, nə söymürdü, nə də başqa heç nə. Sadecə bu vərdiş idi. Tövləyə girər - girməz isə qapını içəridən bağlayırdım. Bu hər ehtimala qarşı idi.  Bəlkə özümə qapalı biri olmaq elə ondan sonra yaranıb. Bilmirəm. Bildiyim odur ki, mənim uşaqliğım elə o tövlədə başlamışdı, elə  o tövlədə  də bitdi.

İndi özümü daha çox xoşbəxt hiss edirəm. İçimdəki uşaqlığımla, içimdəki o qərəzsiz “mən”lə-uşaqla daha xoşbəxtəm. Onun nə döyəsi bir kimsəsi var, nə söyəsi, nə də söyüləsi. Mən ona acıqlananda isə qaçmağa içimdən başqa bir yeri yoxdu...

VİDEO QALEREYA
İnsan hər dəfə nəfəs aldıqda ağciyərlərdəki havanın 17%-i yenilənir.
Emosiya ilə reaksiya ver!
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0 Şərh
  • anonymous user
    Şərhi göndər
  • DAHA ÇOX NƏTİCƏ YÜKLƏ

X