Şah İsmayıl Xətai - Ta ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlər

Ta ki, düşdüm hicrinǝ, könlüm fǝğanǝ başlǝr,
Gǝldi ahimdǝn mǝnim fǝryadǝ dağü daşlǝr.

Hüsnini yad eylǝsǝm, ey sǝrv boylu dilbǝrim,
Firqǝtindǝn çeşmǝtǝk, axar gözümdǝn yaşlǝr.

Mehri-ruyün sǝrbǝsǝr sehrilǝ tutdu alǝmi,
Fitnǝvü ğovğayǝ saldı, ol göz ilǝn qaşlǝr.

Eşqǝ dil verdin deyǝ, cövr etmǝ, ey zahid mana,
Can verür mǝşuqǝ daim aşiqi-qǝllaşlǝr.

Naseha, eyb eylǝmǝ miskin Xǝtai şerinǝ,
Çün hǝqǝ mǝlum durur, könlündǝ sirri-faşlǝr.