Yunus Əmrə - Ne der isəm hökmüm yürür, əlümdə fərman dutaram

Ne der isəm hökmüm yürür, əlümdə fərman dutaram,
Nə edərsəm hökmüm rəvan, çün hökmi-sultan dutaram.

tns ilə bu cinnü pəri divlər bənüm hökmlımdədür,
Təxtüm bənüm yel götürür, möhri-Süleyman dutaram.

Iblisü Adəm kim olur, ya aza ya(xud) azdura,
Cümlə bənəm, eyü yavuz qamusın bəndən dutaram.

Dünyə bənüm rizqümdürür, qövmi bənüm qövmümdürür, 
Her dəm bənüm yarğum yürür, yarğumı xandan dutaram.

Sənün kibi can var iken abi-həyat istəyəni,
Qaranğulığa girəni bon anı heyvan du taram.

Ansuz olursam Ölürəm, anunla diri oluram,
Siz sanmanuz ki, dirligi həmişə candan dutaram.

DinÜm, imanum oldurur, ansuz olursam dünyəde,
Nə bütə, xaça taparam, nə dinü iman dutaram.

Yunus aydur bən olvanun, az görməgil, bən olvanun,
Bən nə desəm ol dost dutar, dost dedügin bən dutaram.