Ensiklopediya

Xurşidbanu Natəvan

Xurşidbanu Natəvan - Bahar əyyamıdır, acıldı güllər, ey cavan sənsiz

Xurşidbanu Natəvan - Dilbəra, dərdi-dilimdən belə ünvan etdim

Xurşidbanu Natəvan - Əgərçi xoşdu mənə ətri, həm səfası gülün

Xurşidbanu Natəvan - Hicran ilə kim, daməni-qəm dəstrəsimdir

Xurşidbanu Natəvan - Könül, qanın gözümdən navəki-qəmzən rəvan eylər

Xurşidbanu Natəvan - Nə mən olaydım, ilahi, nə də bu aləm olaydı

Xurşidbanu Natəvan - Nə yaxşı munis idi, heyf, nagəhan getdi

Xurşidbanu Natəvan - O müjgani-siyəh-novkin xədəiki-yarə bənzətdim

Xurşidbanu Natəvan - Oldum

Xurşidbanu Natəvan - Olmuşam dəhri-bəla içrə bu gün divanə mən

Xurşidbanu Natəvan - Qərənfil

Xurşidbanu Natəvan - Qoyubdur intizarında, necin gəlməz, necin gəlməz

Xurşidbanu Natəvan - Rəqib töhməti etdi məni cüda, ey dust

Xurşidbanu Natəvan - Söylə Hüseynə, ey səba, Kərbübəlaya gəlməsün

Xurşidbanu Natəvan - Şuri-eşqin başıma axırı sövda gətirir

Xurşidbanu Natəvan - Varımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəm

Xurşidbanu Natəvan - Xöcəstə bülbüli-xoşnitq, xoşzəban, getmə

Xurşidbanu Natəvan - Yanar canım, oğul, daim sənin nari-fəraqında

Xurşidbanu Natəvan - Yenə ya rəb, nə qəmgindir mənim bu şad olan könlüm

Xurşidbanu Natəvan - Yıxıb bu könlüm evin, eyləyib viran, getmə

Xurşidbanu Natəvan - Zəmanə saldi əcəb mohnətu məlalə məni

XX əsrin 30-cu illərində Azərbaycanda çoban itlərini niyə müsadirə edirdilər

«
7
8
9
10
11(current)